WAKTUNA UMAT ISLAM NGAHIJI

 KHUTBAH KAHIJI

إنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ, نَحْمَدُهُ, وَنَسْتَعِينُهُ, وَنَسْتَغْفِرُهُ, وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا, وَسَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَامَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ, وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ

,أَشْهَدُ أَنْ لاَ اِلَهَ اِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لَاشَرِيْكَ لَهُ، شَهَادَةَ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مَّقَامًا وَأَحْسَنُ نَدِيًّا.

وَأَشْهَدُ أَنَّ سَيِّدَنَا محَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ الْمُتَّصِفُ بِالْمَكَارِمِ كِبَارًا وَصَبِيًّا.

اَللَّهُمَّ فَصَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلاً نَبِيًّا، وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ الَّذِيْنَ يُحْسِنُوْنَ إِسْلاَمَهُمْ وَلَمْ يَفْعَلُوْا شَيْئًا فَرِيًّا،

أَمَّا بَعْدُ، فَيَا أَيُّهَا الْحَاضِرُوْنَ رَحِمَكُمُ اللهُ، اُوْصِيْنِيْ نَفْسِيْ وَإِيَّاكُمْ بِتَقْوَى اللهِ، فَقَدْ فَازَ الْمُتَّقُوْنَ.

قَالَ اللهُ تَعَالَى :

وَاِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاتَّقُوْنِ

_Saéstuna umat aranjeun ieu téh nyaéta umat anu hiji. Kaula nyaéta pangéran aranjeun. Kukituna, prak geura tarakwa aranjeun_ (ka-Kaula) (QS al-Mu’minun [23]: 52).

Alhamdulillah, ni’mat Alloh mana deui anu ku urang dibohongkeun. Satiap waktu Alloh ngurniakeun rezeki kahirupan pikeun urang sadaya kalawan teu ku urang dipénta. Sholawat sinareng salam kawilujengan mudah-mudahan salamina ku Alloh dilimpahcurahkeun ka panutan alam Rosululloh Muhammad shollallohu ‘alaihi wa sallam. Teu hilap ka kulawargina, para sohabatna, tabi’in, tabi’ut tabi’in, sareng sadaya umatna anu istikomah nyepeng pageuh Islam dugika akhir zaman.

Mangka, prak geura tarakwa aranjeun sadaya ka Alloh kalawan sabener-benerna takwa. Tuturkeun jalan Islam sakumaha anu geus dicontoan ku Rosululloh shollallohu ‘alaihi wa sallam. Iraha baé, di mana baé jeung dina kaayaan kumaha baé. Omat ulah nuturkeun jalan-jalan sétan anu ngembat panjang nawarkeun kaéndahan pupulasan padahal mah saéstuna éta téh kasasaran.

*Hadirin jama'ah jum'ah rohimakumulloh,*

Bulan Rojab téh nyaéta bulan anu dileubeutan ku kajadian-kajadian anu rongkah. Salian Isro’ Mi’raj Rosululloh shollallohu ‘alaihi wa sallam, di bulan ieu taun 1187 Masehi Sholahuddin Al Ayyubi ngarebut deui Baétul Maqdis, tempatna Masjid al-Aqsho, ti Pasukan Salib. Di bulan Rojab ogé taun 1342 H atawa 3 Maret 1924, umat Islam kaleungitan institusi anu ngahijikeunana nyaéta Khilafah Islamiyyah.

Teu pernah umat Islam ngalaman paburencay anu kacida salila 14 abad saméméh kajadian éta. Panutan urang sadaya Rosululloh shollallohu ‘alaihi wa sallam suksés ngawangun Daulah Islamiyah di Madinah, diteruskeun dina zaman Khulafaur Rasyidin, zaman Khilafah Umayah, zaman Khilafah Abbasiyah jeung zaman Khilafah Utsmaniyah. Sapanjang sajarahna, Khilafah Islam pernah ngahijikeun kaom Muslim di dua pertilu bagéan dunya.

Satuluyna, Inggris ngaliwatan antékna, Mustafa Kémal Attaturk, ngaruntuhkeun Khilafah Ustmaniyah dina taun1924. Ti harita umat Islam sadunya paburencay. Maranéhna dipisahkeun ku nagara-bangsa _(nation-state)_ jeung warna nasionalisme (kabangsaan)-na séwang-séwangan. Nasionalisme jeung _nation-state_ (negara-bangsa) ieu pisan anu jadi cikal-bakal paburencayna umat Islam sadunya.

Umat Islam saperti hayam kaleungitan indungna. Lemah, teu boga daya upaya. Palestina dijajah ku Zionis Yahudi. Nagara Arab teu ngabantuan. Lain kusabab teu mampuh ngalawan Israél tapi kusabab paham nasionalisme. Ieu pisan anu ngahalangan nyangkaruk dina sirahna para Pangawasa Arab. Maranéhna poho ajaran Rosul ngeunaan ukhuwah Islamiyyah. Maranéhna nganggap Paléstina lain urusan maranéhna kusabab henteu sanagara.

Kondisi anu sarua kajadian di Myanmar. Umat Islam Rohingya dianiaya, diusir, teu aya nagara anu mantuan jeung ngeureunkeun kakejeman rezim militer Myanmar jeung Budha ékstrimis. Di Xinjiang, Muslim Uighur dirékaperdaya jeung dicuci otakna ku rezim komunis Cina, samentara nagri-nagri Islam ngantep. Jeung masih loba deui kajadian-kajadian anu sarupa.

Di nagri ieu, umat Islam diparebutkeun dina pemilu, jeung teu jarang diadu domba ngan pikeun nyumponan nafsu sarakah jalma anu kasrongsrong kana kakawasaan. Sakapeung mumusuhan jeung ngaleungitkeun prinsip duduluran Islam.

*Hadirin jama’ah jum’ah rohimakumulloh,*

Urang sadaya kudu sadar, ngajaga supaya ngahiji umat jeung miara ukhuwah islamiyah nyaéta kawajiban satiap Muslim. Ninggalkeunana nyaéta dosa. Perhatikeun dawuhan Alloh subhanahu wa ta’ala:

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ

_Saéstuna kaom Mu’min téh nyaéta dulur. Kusabab kitu daméykeun di antara dua dulur anjeun……_ (TQS al-Hujurot [49]: 10).

Ayat ieu ngisyaratkeun yén saha baé ogé, asalkeun Mu’min, éta téh sakabéhna ogé dulur kusabab akidah Islam

Dina ayat séjén, Alloh subhanahu wa ta’ala ngadawuh:

وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا

_Prak nyekel pageuh aranjeun kabéh kana tali (agama) Alloh jeung ulah aranjeun paburencay....._ (TQS Ali Imron [3]: 103).

Imam Ibnu Katsir nafsirkeun yén tali Alloh (habl Allôh) téh nyaéta Al-Qur’an anu diturunkeun ti langit ka bumi. Sing saha baé anu nyekel pageuh kana Al-Qur’an hartina manéhna leumpang dina luhureun jalan anu lempeng. Ayat kasebut mangrupakeun paréntah Alloh subhanahu wa ta’ala ka maranéhna pikeun nyekel kana al-jamâ‘ah (ngahiji) sarta nyaram maranéhna tina tafarruq (paburencay).

Jeung supaya kaom Muslim teu paburencay tina Islam anu jadi jalan Alloh subhanahu wa ta’ala, Al-Qur'an negeskeun:

وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

_Saéstuna ieu téh jalan kaula anu lempeng. Kusabab kitu tuturkeun éta jalan jeung ulah aranjeun nuturkeun jalan-jalan lian, kusabab jalan-jalan éta téh ngapaburencaykeun aranjeun tina jalan-Na. Anu saperti kitu téh nyaéta diparéntahkeun ku Alloh ka aranjeun supaya aranjeun kaasup golongan anu tarakwa_ (TQS al-An‘am [6]: 153).

*Hadirin jama’ah jum’ah rohimakumulloh,*

Rosululloh shollallohu ‘alaihi wa sallam ngibaratkeun umat Islam ieu saperti hiji wangunan.

الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا

_Mu’min jeun Mu’min lianna saperti hiji wangunan. Sabagéanna silih kuatkeun jeung sabagéan anu lianna_ (HR Bukhori, at-Tirmidzi, an-Nasa'i sareng Ahmad).

Sabalikna, loba pisan hadis anu nyaram kaom Muslim pikeun jadi papisah paburencay anu dasarna _‘ashobiyah._ Diantarana dawuhan Nabi shollallohu ‘alaihi wa sallam ieu:

لَيْسَ مِنَّا مَنْ دَعَا إِلَى عَصَبِيَّةٍ وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ قَاتَلَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاتَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ

_Teu kaasup golongan kaula jalma anu ngajak kana ‘ashobiyah. Teu kaasup golongan kaula jalma anu perang luhureun dadasar ‘ashobiyah. Teu kaasup golongan kaula jalma anu maot di luhureun dasar ‘ashobiyah_ (HR Abu Dawud).

*Hadirin jama’ah jum’ah rohimakumulloh,*

Kanyahokeun, ngahijina umat Islam anu wajib ieu moal bisa ngawujud anging dina institusi Khilafah. Kukituna nanjeurkeunana deui Khilafah hukumna nyaéta wajib. Ieu saluyu jeung kaidah syari’ah: _”Maa laa yatimmu al-wâjib illaa bihi fahuwa waajib”,_ hartina salila teu sampurna hiji kawajiban anging ku éta perkara, mangka éta perkara téh wajib ayana.

Kukituna kunaon, generasi panghadéna umat ieu, nyaéta para Sahabat, geus sapuk (ijma’) ngeunaan kawajiban ngadegkeun ieu Khilafah. Imam Al-Haitsami nyebutkeun, _”Kanyahokeun, para Shohabat rodhiyallohu anhum geus ijma’ (sapuk) yén ngangkat imam (kholifah) saba’da zaman nubuwwah (kanabian) lekasan nyaéta wajib. Nepika maranéhna ngajadikeun hal ieu kawajiban pang pentingna. Kabuktian maranéhna leuwih nyibukkeun diri ku kawajiban kasebut ku nunda ngurebkeun janazah Rosululloh shollallohu ‘alaihi wa sallam”_ (Al-Haitsami, Ash-Shawaa'iq al-Muhriqah, hlm. 17).

Imam al-Qurthubi nyebatkeun, _teu aya béda pendapat ngeunaan éta kawajiban (ngangkat saurang kholifah atawa ngadegkeun Khilafah) di kalangan umat jeung para imam mazhab_ (Al-Qurthubi, Tafsiir al-Qurthubii, 1/264).

Nepika syaré’at negeskeun yén di tengah kaom Muslim ngan meunang aya saurang kholifah baé dina hiji waktu pikeun sakabéh kaom Muslim sadunya. Dasarna diantarana dawuhan Nabi shollallohu ‘alaihi wa sallam:

إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَيْنِ فَاقْتُلُوا الْآخِر مِنْهُمَا

_Lamun dibaé’at dua urang jadi kholifah, mangka anu kaduana kudu diperangan_ (HR Muslim).

Alhasil, hayu urang jadikeun insitusi pamaréntahan Islam global anu ngahijikeun umat sadunya ieu, nyaéta Khilafah ‘alaa minhaaj an-nubuwwah, jadikeun agénda babarengan anu wajib diperjuangkeun ku sakabéh komponén umat Islam sadunya. []

بَارَكَ الله لِي وَلَكُمْ فِى اْلقُرْآنِ اْلعَظِيْمِ، وَنَفَعَنِي وَإِيَّاكُمْ بِمَافِيْهِ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ وَتَقَبَّلَ اللهُ مِنَّا وَمِنْكُمْ تِلاَوَتَهُ وَإِنَّهُ هُوَ السَّمِيْعُ العَلِيْمُ، وَأَقُوْلُ قَوْلِي هَذَا فَأسْتَغْفِرُ اللهَ العَظِيْمَ إِنَّهُ هُوَ الغَفُوْرُ الرَّحِيْم

*KHUTBAH II*

اَلْحَمْدُ للهِ عَلىَ إِحْسَانِهِ وَالشُّكْرُ لَهُ عَلىَ تَوْفِيْقِهِ وَاِمْتِنَانِهِ. وَأَشْهَدُ أَنْ لاَ اِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَاللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أنَّ سَيِّدَنَا مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ الدَّاعِى إلىَ رِضْوَانِهِ. اللهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وِعَلَى اَلِهِ وَأَصْحَابِهِ وَسَلِّمْ تَسْلِيْمًا كِثيْرًا

أَمَّا بَعْدُ فَياَ اَيُّهَا النَّاسُ اِتَّقُوااللهَ فِيْمَا أَمَرَ وَانْتَهُوْا عَمَّا نَهَى وَاعْلَمُوْا أَنَّ اللهَ أَمَرَكُمْ بِأَمْرٍ بَدَأَ فِيْهِ بِنَفْسِهِ وَثَـنَى بِمَلآ ئِكَتِهِ الْمُسَبِّحَةِ بِقُدْسِهِ وَقَالَ تَعاَلَى إِنَّ اللهَ وَمَلآئِكَتَهُ يُصَلُّوْنَ عَلىَ النَّبِى يآ اَيُّهَا الَّذِيْنَ آمَنُوْا صَلُّوْا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا. اللهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلِّمْ وَعَلَى آلِ سَيِّدِناَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى اَنْبِيآئِكَ وَرُسُلِكَ وَمَلآئِكَةِ اْلمُقَرَّبِيْنَ وَارْضَ اللّهُمَّ عَنِ اْلخُلَفَاءِ الرَّاشِدِيْنَ أَبِى بَكْرٍ وَعُمَر وَعُثْمَان وَعَلي وَعَنْ بَقِيَّةِ الصَّحَابَةِ وَالتَّابِعِيْنَ وَتَابِعِي التَّابِعِيْنَ لَهُمْ بِاِحْسَانٍ اِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ وَارْضَ عَنَّا مَعَهُمْ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ

اَللهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِيْنَ وَاْلمُؤْمِنَاتِ وَاْلمُسْلِمِيْنَ وَاْلمُسْلِمَاتِ اَلاَحْيآء مِنْهُمْ وَاْلاَمْوَاتِ اللهُمَّ أَعِزَّ اْلإِسْلاَمَ وَاْلمُسْلِمِيْنَ وَأَذِلَّ الشِّرْكَ وَاْلمُشْرِكِيْنَ وَانْصُرْ عِبَادَكَ اْلمُوَحِّدِيْنَ وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَ الدِّيْنَ وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَ اْلمُسْلِمِيْنَ وَ دَمِّرْ أَعْدَاءَ الدِّيْنِ وَاعْلِ كَلِمَاتِكَ إِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ. اللهُمَّ ادْفَعْ عَنَّا اْلبَلاَءَ وَاْلوَبَاءَ وَالزَّلاَزِلَ وَاْلمِحَنَ وَسُوْءَ اْلفِتْنَةِ وَاْلمِحَنَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ عَنْ بَلَدِنَا اِنْدُونِيْسِيَّا خآصَّةً وَسَائِرِ اْلبُلْدَانِ اْلمُسْلِمِيْنَ عآمَّةً يَا رَبَّ اْلعَالَمِيْنَ. رَبَّنَا آتِناَ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِى اْلآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ. رَبَّنَا ظَلَمْنَا اَنْفُسَنَا وَاإنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ اْلخَاسِرِيْنَ.

عِبَادَاللهِ ! إِنَّ اللهَ يَأْمُرُبِاْلعَدْلِ وَاْلإِحْسَانِ وَإِيْتآءِ ذِي اْلقُرْبىَ وَيَنْهَى عَنِ اْلفَحْشآءِ وَاْلمُنْكَرِ وَاْلبَغْي يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ وَاذْكُرُوا اللهَ اْلعَظِيْمَ يَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْهُ عَلىَ نِعَمِهِ يَزِدْكُمْ وَلَذِكْرُ اللهِ أَكْبَرْ